113
EKONOMİK
FORUM
Eğitim ile gelen başarı…
Bu dönemde dış ticaret açığı yoktu.
1938 hariç her yıl dış ticaret fazlası vermişti.
İthalatın 1923-29 yıllarındaki payı %15
iken bu dönemde bu pay %7 dolayına
düştü.1923-1929 arasında sanayi üretimin
artış hızı % 11,3 olmasına rağmen 1930-39
yılları arasında %18 oldu.
1930-1939 yılları arasında dünyada
kalkınan ülkeler sıralamasında Türkiye,
Japonya ve Almanya’dan sonra 3. sırada
gelmektedir. Bu rakamlar sanayileşme yo-
lunda ne kadar sağlam adımlar atıldığının
bir göstergesidir.
Bu başarılar nasıl bir eğitim ve yetiş-
miş insan gücü ile sağlandı? Bu dönemin
Türkiye’deki eğitim ve yetişmiş insan gücü
konusunda da bilgi vermek isterim. Ör-
neğin dünya iktisat buhranının ardından
başlatılan çalışmalarla devletçilik modelini
bulan Türkiye’de 1930’lu yıllarda tek üni-
versite vardı.
Bugün bir lisenin mevcudu kadar lise
öğrencisi ve tek üniversite ile bu başarıları
sağlayan planlı kalkınma modeli maalesef
Atatürk’ten sonra terk edilecektir.
Türkiye planlı ekonomiye 1960’dan sonra
tekrar döndü. Bu dönemdeTürkiye Rusya’dan
alınan 200 milyon dolar kredi ile İskenderun
ve Sivas Demir-Çelik, Seydişehir Alüminyum,
ArtvinYonga, Bandırma Gübre ve Petkimgibi
temel sanayi kurumlarını kurdu.
Daha sonra iktidara gelen ve “Bize plan
değil pilav gerek”diyen mühendis Başbakan
Süleyman Demirel iktidarında plan terk edi-
lecek popülist, eş dost hatırı için yapılan ya-
tırımlar yerini alacak ve Devlet Planlama Teş-
kilatı sıradan bir kurum haline getirilecektir.
Birinci Beş Yıllık Sanayi Planı 1932 yılın-
da İş Bankası başkanlığından İktisat Veka-
leti’ne getirilen Celal Bayar’ın döneminde
tamamlandı.
İlk Beş Yıllık Plan devletin bir sanayi yatı-
rımları listesidir. Devletin alt yapı yatırımları,
sağlık eğitim gibi harcamaları, tarım sektörü
planda yoktur. Bu dönemde bu konularda
da çok büyük yatırımlar yapılmıştır. Bu başka
bir yazının konusudur. Sadece şu kadarını
söyleyeyim3170 kmyeni demiryolu yapılmış
yabancıların imtiyazında ve elinde olan 4180
km demiryolu satın alınmıştır.
Kaynak vergilerden oluşuyordu
Sanayi programının kaynağını vergiler
oluşturmuştur. Kendi olanakları ile gerçek-
leşmiştir. Devletçilik dış yardım ve krediler
olmadan kalkınmanın mümkün olacağını
göstermiştir. Özel kesimin itibar etmedi-
ği devletçilik sayesinde Anadolu tesislere
kavuşmuştur. Ülkenin her tarafına sanayi
götürülmüştür.
Konya Ereğli, Malatya, Nazilli, Tosya, Iğ-
dır, Turhal, Karabük o zamanlara göre ücra
köşelerdir. Oralara sanayi götürülmüş halk
iş bulmuş yöresinde mutlu olmuştur. Daha
sonraki yıllarda sanayi Bursa, Kocaeli ve
İstanbul üçgenine yığılarak bölgesel den-
geler bozulmuş hem nüfus bakımından
hem kalkınmışlık bakımından doğu ile batı
arasında büyük farklar oluşmuştur. Sundu-
ğumuz harita Atatürk’ün bölgesel kalkın-
maya ne kadar önem verdiğini, nerelerde
hangi fabrikaların ve ekonomik işletmelerin
kurulacağını göstermektedir.
Yiğit bir savaş…
Şevket Süreyya Aydemir“Tek Adam”isimli
eserinde;“Bu başarıyı Lozan ruhuna, siyasi ve
ekonomik bağımsızlık hırsına, emperyalist bir
gayrete bağlamak ve milli ekonomi üstünde
da kurulması önerilen 20 fabrika hakkında
raporlar, ikinci kısımda ise iktisat vekaletinin
yeniden kurulması için öneriler yer alıyordu.
Dönemin Başbakanı İsmet İnönü 1932
yılında sanayi planını başlatmak, gerekli kre-
diyi bulmak üzere Sovyetler Birliği ve İtalya’yı
ziyaret etti. Sovyetler Birliği’nden 8 milyon
dolarlık bir krediden başka planlama uzman-
ları da istendi.
Sovyet kredisinden yararlanıldı
Birinci Sanayi Planı’nın uygulanması için
45 milyon lira öngörülmüşken bu rakam
önce 65 milyona daha sonra 100 milyona
çıkarıldı. Sovyet kredisi ile dokuma fabrika-
larının dışında kalan tüm yatırımlar devlet
bütçesi ile karşılandı. Sovyet kredisi karşılıklı
mal değişimi ilkesi ile alınmıştı. Kredinin kar-
şılığı ihracatla (narenciye) ödendi. Planda
öngörülen 23 fabrikadan 19’u faaliyete geçti.
1930-39 arası sanayileşme doğrultu-
sunda ilk ciddi adımların atıldığı yıllardır. Bu
yıllarda büyüme hızı %11,6’dır. Dönem son
bulduğunda Türkiye üç beyazları yani un,
şeker ve dokumayı yerli üretimle karşıladı.
Metalürji, özellikle demir-çelik, kağıt ve
kimya sanayi kollarında ilkmodern tesisler bu
yıllarda kuruldu. İnşaat malzemesi ve çimen-
to üretiminde büyük artışlar gerçekleştirildi.
Makine ve teçhizat yatırımlarındaki ortalama
yıllık artış hızı %10 dolayında gerçekleşti.
Bütün bu başarılar ekonominin öz kay-
nakları ile borçlanılmadan gerçekleştirilmiş
olması da ayrıca takdire değerdir.
Öğrenci sayısı (bin)
Tarih
İlk Orta Lise Meslek
Teknik Yüksek
1930
489.3 27.1 5.7 9.1
4.2
1933
591.2 42.3 9.6 7.7
5.9
Kaynak:
DİE-Türkiye’de toplumsalgelişmenin50yılı.




